A Noite de Samaín

Os barbanzóns celebran no castro de Baroña, como tódolos anos, a súa noite de Samain. Pero algo especial vai xurdir esa noite. Sígueo a través doutro cómic de Pepe Carreiro: "A noite de Samain". Divertiraste cos seus personaxes e as súas aventuras

El hombre de los círculos azules, Fred Vargas

As obras de Fred Vargas son, sen dúbida, un dos meus descubrimentos deste ano. Sempre me gustou o xénero negro, pero trala lectura das súas novelas, moito máis. As historias de Vargas son diferentes, sobre todo cabe destacar a excelente caracterización das personaxes, homes e mulleres complexos, coas súas penas e glorias, presentados sempre cun punto de ironía, entre os que destaca o inolvidable comisario Adamsberg.

Esta primeira entrega da serie, comeza coa aparición duns misteriosos círculos pintados nas rúas de París, que conteñen toda clase de obxectos difícilmente relacionables entre si... aos que se sumarán asasinatos e personaxes extravagantes, un complicado puzzle que a autora irá recompoñendo pouco a pouco ata ofrecernos un final que non nos deixa indiferentes. A obra está chea de ironía e sarcasmo, de diálogos sorprendentes, así como de situacións no límite do verosímil, que a fan novidosa con respecto ás novelas de xénero que lin ata o momento.

Recoméndolla a todos os que busquen unha historia absorvente, que engancha de principio a fin, aficionados ou non á novela policiaca. Seguro que despois desta queredes repetir!

Xisela Fuciños (2ºBAC B)

O amante, Marguerite Duras

Coa Indochina francesa de principios de século como telón de fondo, a historia comeza durante unha travesía en trasbordador polo río Mekong, no momento no que se coñecen un home de veintiséis anos e unha rapaza de quince. A idade de ambos non é o único que os diferencia: el, é chino e o herdeiro dunha una gran fortuna; ela, é de ascendencia francesa e pobre. Sen embargo, a pesar de todo o que os separa, ou tal vez precisamente por iso, o amor e o desexo únenos como algo inevitable.

O que máis me impresionou da novela é a linguaxe que utiliza a autora. Dende o meu punto de vista, a historia queda nun plano secundario e o que prevalece é a lingua, como renova o relato amoroso a través da palabra.

A cita que ven a continuación foi una das moitas que quedaron na miña memoria. Escollín esta, pero puiden escoller moitas máis, mesmo toda a novela:

"Le dijo que era como antes, que todavía la amaba, que nunca podría dejar de amarla, que la amaría hasta la muerte".

Xisela Fuciños (2ºBAC B)

Alicia no país das maravillas. A través do espello

Esta é a historia dunha nena que por curiosidade sigue a un coello. A partir diso, Alicia vai a dar a outro mundo, chamado O pais das maravillas.. Nese país coñece a moita xente peculiar, que a axudará a atopar o camiño de volta á súa casa.

Este libro gustoume porque me encantan os libro cheos de fantasía. Recoméndollo a toda a xente á que lle gusten as historias fantasticas.

Eva (2ºESO D)

Marina

Nesta novela entrelázanse dúas historias: A relación amorosa que manteñen Oscar e Marina e o descubrimento do terrible misterio que agocha o inquietant Kolvenik.
A historia gusmoume moito, porque a intriga esta ben lograda e os personaxes son interesantes.

Jenifer Varela (2ºESO D)

Rebeldes

A novela conta a historia de dúas bandas rivais e o que lles sucede aos membros de cada unha, rapaces "rebeldes"que non se adaptan ás normas impostas e que se verán inmersos nunha serie de problemas, pelexas e mesmos sucesos aínda mais graves, ás veces máis por lealdade ao grupo que por covicción.
Recomendo este libro a quen lle interesen as historias reais e de intriga.

Estefania Rodríguez (2ºESO D)

Konrad

Un dia la señora Bartolotti estaba desayunando cuando de repente sonó el timbre . Ella había encargado cucharillas de cafe, pero cuando abrió el paquete, dentro de una lata encontró a un niño minúsculo de 7 años llamado Konrad. El vecino de la señora, el señor Engon, conoció al niño y poco a poco Konrad fue queriéndolo como a un padre . Él era farmacéutico. Un día, unos hombres llegaron a la casa de Bartolloti buscando a Konrad, porque se habían equivocado en el envío. El chico era para otra persona. La señora Bartolotti y su vecino decidieron entonces esconderlo en la farmacia pero los descubrieron. Sin embargo, cuando entraron se llevaron una malísima impresión -ya sabréis por qué- y decidieron marcharse de nuevo sin recoger a Konrad. Desde entonces nuestro pequeño protagonista fue feliz para siempre con su nueva familia.

RAUL E JORGE 2º ESO D

Cómo ligan los chicos

Este libro trata sobre un neno chamado Luke, que coñeceu a unha rapaza no enterro do seu pai. Luke estaba perdidamente eamorado desa rapaza, que era amiga da súa irmá Eve. Luke non sabia que facer, pero grazas a un amigo da sua irmá, chamado Ryan, aprendeu a conquistala en seis pasos. Grazas a Ryan e aos seis famosos pasos, namoruse tamén del e acabaron xuntos.

Recomento este libro aos rapaces aos que lle gusten os libros de amor e con final feliz.

Iris seoane

Leviatán

Leviatán é unha novela de Paul Auster que narra a historia dun escritor, Benjamin Sachs, en ollos do seu mellor amigo, Peter Aaron, alter ego do propio autor. Todos os personaxes da novela contan con características inusuais, e establécese unha rede emocional estraña e complexa que da lugar a unha trama enredadiza. A novela mostra como a vida dunha persoa pode cambiar nun instante, como nunca se sabe o que pode deparar o futuro e trata de xeito profundo a profundidade das emocións e sensacións persoais, ademais da propia natureza humana.

A extravagante natureza dos personaxes e a enrevesada trama enganchan dende o comezo ata o final, se ben ás veces pode ser demasiado densa e nalgúns puntos parece que a trama non avanza. Se vos interesa, está dispoñible na biblioteca do instituto.

David Méndez Martínez B2A

Cómo acabar de una vez por todas con la cultura

Cómo acabar de una vez por todas con la cultura é unha recopilación de diversos artigos publicados por Woody Allen en xornais norteamericanos ao longo da década dos 60.

Os artigos artéllanse a través de historias ou relatos breves protagonizados por xente coñecedora dos grandes dun determinado campo, e a través deles ironiza de xeito creativo e imaxinativo sobre temas tan transcendentes coma a filosofía, o psicanálise ou a decadencia cultural. Analiza a vida dalgúns personaxes a través de obxectos da vida cotiá coma listas de roupa, satiriza ramas da filosofía e do coñecemento coma o psicanálise e búrlase da mafia, sen abandonar un ton burlón e irónico.

En definitiva, unha obriña de lectura lixeira moi recomendable para esas tardes de aburrimento nas que non se sabe que facer, e que ademais pode supoñer un xeito de coñecer o pensamento e os impulsos de tan afamado cineasta coma Woody Allen nos seus primeiros momentos. Este e outro tomo recopilatorio de artigos de Woody Allen están dispoñibles na biblioteca do instituto.

David Méndez Martínez B2A

El curso en que me enmore de ti

Este relato trata dunha banda de amigos que non sabia o que lle ía suceder no futuro.

Este libro fala dos problemas da vida real, e os conflictos polo o amor.

Tamén fala de como elexir as compañias, xa que podes acabar moi mal.

O que nos tenta ensinar é que a vinganza non é a mellor solución para os problemas.

Facédenos caso, lédeo, que paga a pena. Cando comeces a lelo non vas querer parar, engancha dende as primeiras liñas!!!!!

Rocío Paredes e Iván Rouco (2ºESO D)

A PRAIA DOS AFOGADOS

A praia dos afogados é un libro inspirado no ambiente mariñeiro vigués. A historia comeza co achado do cadáver dun mariñeiro, Xusto Castelo, na praia de Panxón. O ambiente veciñal coincide en que foi un suicidio, porén as primeiras investigacións parecen descartar esta opción debido á maneira en que estaba colocada a brida que lle amarraba as mans. Daquela, a morte sería accidental ou planificada? Leo Caldas, inspector de policía e locutor de radio, xunto co seu axudante aragonés introduciranse no caso e mediante interrogatorios a familiares, veciños e compañeiros de traballo, a colaboración do forense e axentes da UIDC, e grazas ás historias de antigas pantasmas que formaron parte da vida do falecido lograrán esclarecer o caso e resolvelo de maneira satisfactoria.
Se queres coñecer o final terás que mergullarte neste libro, pero asegúroche que se o fas non te vas arrepentir.

El Diario Secreto de Mole

Hola que tal?

Este libro conta a vida de un neno chamado Adrian Mole. Adrian te problemas na casa ,esta namorado dunha rapaza,esconde revistas pornograficas debaixo da cama.Unha das desventuras máis divertidas de libro é a que conta que un , Adrián despois de discutir co seupai ao colexo cuns calcetins roxos e ainda que estaba prohibido no uniforme escolar e o director expulsouno.Pandora (a sua moza) fixo unha ulga e levaron todos calcetins roxos:o director expulsou a todos unha semana cunha carta a os seus pais

Antón Pérez Castro 2ºD

El pequeño vampiro

Tendes que lelo! Este libro trata dun neno que, subindo as escaleiras da súa casa, atopa un vampiro chamado Rudiger. Despois de ir visitalo un par de veces, o neno e o vampiro viven xuntos unha serie de aventuras. Máis adiante coñece aos seus irmáns Lumpi e Anne. Anne faise íntima amiga de Antón, tan amigos se fixeron que chegaron a namorarse.

Este libro gústoume porque é unha historia moi bonita, fácil de ler e divertido. Eu aconsello que o leades canto antes porque este libro só o podedes disfrutar dunha forma especial se o ledes no seu tempo, antes de cumprir demasiados anos e cambiar de gustos!!!

Eva (2ºESO D)

As Bruxas

A novela trata dun rapaz e a súa avoa, que intentan eliminar as bruxas do mundo. Eles van de vacacións a un hotel en Inglaterra e atopáronse cunha convención de bruxas. Nese encontro as Bruxas tratan de atopar unha formula para converter aos nenos en ratós. O protagonista cae nas mans das bruxas e acaba convertido el tamén nun rato. Sen embargo, o neno conseguirá salvarse e salvar a todos os nenos do mundo grazas au plan infalibleque deseña a súa avoa.

Unha vez que distruiron ás malvadas bruxas inglesas, os protagonistas volven a Noruega para seguir buscando a maneira de acabar para sempre coas bruxas.

A min gustoume o libro, excepto a parte na que se conta a morte dos pais. Eu recomendo que o leades porque é divertido, engacha, é fácil de ler e faiche case, case crer que as bruxas existen de verdade!!!

IRIS (2ESO D)

Campos de fresas, Jordi Sierra i Fabra

Tendes que ler este libro:

trata dunha rapaza adolescente

que nunha noite tomouse...

Non podo segir contando porque se non...

Vaivos gustar porque son cousas que pasan

e que nos poden pasar.

Deste libro aprenderedes moitas cousas.

Xa veredes.

A min gustoume porque me interesa a realidade, asi

que a quen lle guste que o lea

FACÉDEME CASO E LÉDEO!!!!

ides aprender cousas novas !!!!

e ata llo podedes ensinarr aos vosos pais, porque tamen lles vai gustar

LEEDEO!!!!!

Iván Rouco (2ºESO D)

Vendida

Este es un libro que ya desde su comienzo me parecio interesante porque hablaba de como una niña nepalí yamada Lakshmi es vendida a una mujer desconocida por su padrastro por unos miseros billetes cuando le llega la hora de travajar para sacar adelante a su familia pobre.Cuando esa mujer se la lleva se pasan caminando dias y dias enteros asta que llegan al lado de un hombre que le hace cruzar la frontera y la conduce a un burdel...Miles de niñas en lugares marguinales son vendidas por sus padres o secuestradas y muchas desaparecen para siempre...Son historias tristes de niñas que son obligadas a prostituirse en lugares que no conocen,impidiendoles ver la luz del sol y conocer a otras personas,estando rodeadas de muchas otras niñas que tambien fueron vendidas sin saver a que se ivan a dedicar en otros paises.Ay muchas que consiguen volver a sus hogares o ser refuguiadas en casas de acoguida donde aprenden y son capaces de tener una vida normal a pesar de tener traumas por lo que les obligaron a hacer.Estoi mui en contra de que aia personas que sean tan despiadadas que sean capaces de echar e incluso matar a una niña que estea enferma porque ya no les sirve y que sean capaces de tratarlas a palos si no hacen lo que ellos quieren.No veo normal que una niña tyan pequeña tenga que pasar por un calcvario tan grande,si huviese alguna manera de ayudarlas,seguramente no fuese la primera que se apuntaria.Este libro me gusto por ser tan real como la vida misma,que por desgracia a veces es tan injusta para muchas personas que viven pobremente en otros lugares del mundo y a veces no pensamos que somos privileguiados por tener una casa,una cama, un coleguio y comida en la mesa.

Pepa a loba

Ola:

Esta é a miña primeira entrada no blog e teño que confesar que non sei moi ben por onde comezar.

Eu quero comentarvos algo sobre a última novela que lin: Pepa a loba. Escollina aconsellada pola miña profesora de lingua galega, e aínda que me custou un pouco decidirme a lela, tan pronto comecei engancheime e pouco tempo me levou rematala. Esta é unha novela de ficción romántica e descarnada inspirada pola bandoleira galega por antonomasia do século XIX: Pepa a loba. Nacida de nai solteira na pobreza e no abandono, tras unha inxusta acusación de asasinato entra no cárcere. Consegue saír e empeza unha serie de asaltos, xunto co seu amado Daniel, que tiñan como obxectivo principal castigar os fidalgos e señores da zona.

Gustoume moito o principio, pero o que máis me impresionou foi o final, xa que non o esperaba... Os capítulos que falan das distintas fazañas de Pepa a loba gustáronme algo menos porque me pareceron máis monótonos. Pero a pesar diso, creo que a todo o mundo lle gustará este libro, e aconséllovos a todos e todas que o leades.

Patricia (B1A)

A tres metros sobre el cielo...

" A tres metos sobre el cielo"
Es la primera parte de una de las novelas que más me llamó la atención desde que vi su portada y desde que leí su contraportada. Al principio me pareció un libro interesante y ya desde la primera página empezó a encantarme. Una chica educada que conoce a un gamberro del que acaba enamorándose aunque ella se lo niegue. La frase del título marcará la etapa más bonita de sus vidas: él escribe en lo alto de un puente para que ella se diera cuenta de lo mucho que la quería. Es una historia romántica, con un punto sexy y gamberro. Te aconsejo que lo leas, te enganchará!

Don Gil de las Calzas Verdes, Tirso de Molina

Ola!
Este é un deses libros que, se non nolo desen a escoller como lectura obrigatoria, nunca leriamos, pero o certo é que nos rimos bastante lendo nel. A pesar de que o teatro en verso non é facil, xa que ao principio parece coma se non estiveses a enterarte de nada, pasámolo moi ben ata o final, e especialmente ao final. Só o limos entre catro persoas, polo que tiñamos varios papeis para cada un, pero lelo entre todos foi unha experiencia nova que nos gustaría repetir. Ten partes graciosas como boa comedia barroca que é, coas que unha vez comezabamos case non dabamos parado de rir. Tamén riamos bastante coas diferenzas entre as dúas edicións que estabamos a utilizar, e co curioso vocabulario que contén.

O certo é que é unha historia bastante atrevida para a súa época polo tema a tratar, pois parécenos que o travestirse non debía ser algo moi ben visto naqueles anos (aínda que agora tampouco o sexa, je, je).

Recomendámosvola. Ídesvos rir un pouco. Sobre todo se o ledes en grupo.

Mónica, David, Laura e Andrea (1ºBAC A)

Nota da profesora implacable que propuxo a obra: Como poderá supoñer calquera papalibros observador (sobre todo despois desas lecturas voraces de novela negra ás que nos adicamos últimamente), por esixencias do guión, non todos os pés da foto corresponden a estes catro lectores ¿Adiviñades de quen son?

Bécquer

Esta é a miña primeira entrada no blog,e vou falar dun dos libros que lín hai pouco. O libro de Lendas de Bécquer.Unha das historias que máis me gustou foi a lenda "Os ollos verdes" xa que e unha lenda moi bonita porque un home namórase dunha dama que vive nun lago... bueno xa case vos contei toda a historia e visto o visto prefiro que o descubrades vós mesmos a parte de outras moitas lendas que se contan no libro. Gustoume moito porque me encantan estas historias que son románticas e teñen ese punto de misterio.A min antes non me gustaba moito leer, custábame coller un libro, pero cando comecei non puiden deixalo, creaba mundos imaxinarios na miña cabeza na que eu era a protagonista das miñas historias. É fantástico leer cando te sintes soa ou triste, sintes que a xente do libro che fai compaña e nunca te sintes soa. Aconséllovos que se non vos gusta ler que collades un libro e o tratedes como se fose o voso mellor amigo porque sempre vai estar aí para abrirvos portas a mundos de fantasía, que moitas veces te fan chorar cando o terminas, incluso pola morte dalgún dos personaxes. É fantástico.

A lectura foi o meu medio de escape cando estaba triste e nunca deixei de ler desde entón.

Lectores

Ola amigos,

Hoxe non vos vou falar dun libro que lese, como adoito facer, senón de min mesma como lectora. Son unha rapaza de Melide, que ten 16 anos e á que lle gusta moitísimo ler, aínda que moita xente aínda pense que ler máis xuventude son palabras que non poden ir xuntas...

Comecei a ler literatura por gusto ós 11 anos aproximadamente e teño que darlle as grazas de que isto sexa así ás novelas de Harry Potter, que foron os primeiros libros que lin sen obrigación, e que me animaron a abrirlle unha porta ó mundo dos libros. Ademais na casa non son a única lectora, pois miña nai, sempre que ten un anaquiño libre, colle unha novela e somérxese nela ata que a ten que deixar.

Teño que dicir que non teño un libro favorito, os meus gustos van cambiando co tempo, pero ultimamente lin a triloxía de Cornelia Funke, Corazón de tinta, que me encantou e me enganchou ata a última páxina. A verdade é que me dá moita pena que remate a serie con Muerte de tinta... Ánimádevos a lela, seguro que vos gusta!

Polo demais, na miña listaxe de libros lidos máis recentemente, teño títulos moi variados: fantasía, humor, novela negra, autobiografías, ciencia-ficción, novela de aprendizaxe, comic... por exemplo, Agujero negro, Persépolis, Píldoras azules, Fun home, Alta fidelidad, El lector, La sociedad de los otros, O bosque dos raposos aforcados, El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha (que, por certo, me sorprendeu moi gratamente), etc

E, como non, unha listiña de novelas que quero ler este verán: El buda de los suburbios, Los hombres que no amaban a las mujeres, Los pilares de la tierra ou algún clásico como Cumbres borrascosas. E xa vou rematando, simplemente quería suxerirvos que vos animedes a ler algún libro este verán, xa veredes como paga a pena!

Andrea Vázquez Varela (1ºBAC A)

Los escarabajos vuelan al atardecer

Unos escarabajos que indican pistas, una bonita historia de amor entre Emilie y Andreas, una extraña voz que juega al ajedrez por teléfono, una planta muy especial que tiene sentimientos, una misteriosa estatua egipcia maldita que está desaparecida...
Todos estes son muchos de los temas que estan narrados en esta interesante, misteriosa e intrigante novela de María Gripe, la cual nos hace introducirnos a todos en un maravilloso mundo de intriga que cada vez que vas avanzando la lectura te vas enterando de nuevas pistas que borran todo lo pensado anteriormente.
Recomendamos esta novela a todas las personas que les encante el misterio, puesto que este libro engancha desde la primera página hasta el final y además es muy fácil de entender.
MERECE LA PENA!

Sandra y Carla 3ºA

CORREDORES DE SOMBRA

Verán de 1995. No pazo dos Soutelo descóbrese un esqueleto dentro dunha alfombra enrolada, oculto entre dous tabiques. Un cadáver emparedadohai máis de cincuenta anos, cun furado de bala na cabeza. Quen é o morto? Que man empuñou a pistola que o asasinou?

Clara Soutelo asume o reto de desvelar o misterio. Unha investigación que a levará a indagar no pasado da súa familia. Moito tempo despois decídese a contar os sucesos daquel verán dos seus dezaseis anos.

Esta obra de Agustín Fernández Paz é unha historia de amor e aventuras, así como unha visión do que puido acontecer nos anos da guerra. Moi interesante para os amantes da nosa historia e das novelas de amores adolescentes.

O noso perfil....

As da foto somos Silvia e Patri de terceiro da eso do instituto d Melide.
Participamos neste blog, o Papalibros, pois parécenos unha forma moi interesante de tratar os libros.
Recoñecemos, ambas as dúas, que non nos gustaba moito ler e que empezámoslle a coller gustiño fai dous ou tres anos para aquí.
Tamén influiu moito a nosa profesora de castelá de este ano, á cal lle gustan moitísimo os libros, e nos fixo ver to o bo que estes tñen nas súas páxinas. Como podes pasar un bo anaco introducíndote por completo na historia que tes diante dos ollos.
Lemos historias de todo tipo , aínda que os temas fantásticos non nos van moito, pero aínda así algún caeu e non estivo mal lelo.
De todos os libros que levamos lido, un que nos chamou moito a atención e, do cal nos acordamos como si fora onte cando o acabamos de ler, é o libro que leva por título: "La casa de las cuatro chimeneas". Xa fai que o limos, pois foi cando iamos en sexto de primaria pero pensamos que por agora non nos imos esquecer del.
Pois nada, que nos imos despedindo pero non sin decirlle a xente que agora mesmo está lendo este post, que nunca deixe de ler e que si non o fai, sexa porque non pode, non lle gusta, non ten tempo..... pois que faga o posible por acostumarse á lectura pois é verdadeiramente maravillosa!!!!

Silvia e Patri (3ºESO A)

Leviatán

Dos policias llegan a la casa de Peter investigando sobre la misteriosa muerte de un hombre anónimo muerto en una carretera a causa de una bomba. A partir de ahí, Peter decide escribir un libro a contrareloj contando la extraña amistad que tenia con Benjamin Sachs y que le hizo a Sachs llegar a estar en esa carretera con la bomba antes de que la policia descubra la relación que había entre ellos.

Acompañada de historias de amor, algun asesinato y personajes como el de María, una fotógrafa que no os dejara indiferentes por su particular estilo de vida( con sus dietas, persiguiendo a gente desconocida, haciendo regalos anonimos..)

Por eso lo recomiendo para este verano, que son casi 3 meses y hay que sacar tiempo para todo.

Lectores

Chámome Laura Río Carreira, teño 16 anos e vivo en Moldes, unha aldea próxima a Melide. A verdade é que non sei qué contarvos, xa que non se me da ben escribir. A miña intención principal é que me coñezades un chisquiño e, porque animarvos a que vos iniciedes no mundo da lectura.

En primeiro lugar, quérovos dicir que aínda que teño moitos amigos/as, ás veces síntome un pouco soa e por iso me somerxo na lectura, ademais, ó vivir nunha aldea case non teño que facer, quitando os días que teño exames e, lendo, distraiome. Encántanme os libros de aventuras policiais, a verdade é que son os meus preferidos, aínda que non me pecho a coñecer outros estilos, por exemplo, este ano tiven a sorte de ler Sir Gawain y el Caballero Verde, unha das novelas vencelladas á Materia de Bretaña. Este libro resultoume moi interesante, porque nel coñecín a maneira de vivir daquela época, sen ter que recorrer ós libros de historia, que para min son aburridísimos.

Na miña familia non hai claros exemplos de grandes lectores, a non ser a miña avoa, que atopa na lectura unha maneira de pasar as horas á marxe da televisión. Miña nai tamén influiu un chisco no meu gusto pola lectura, xa que dende pequena me traía libros da biblioteca. Aínda me lembro das veces e veces que lin Caperucita ou Blancanieves y los siete enanitos, contos clásicos que me marcaron e que aínda hoxe fan soñar ós máis pequenos.

Por outra parte, outra das moitas razóns polas que comecei a ler foi porque quería descubrir o que se agochaba detrás de tantas follas, e o resultado paga a pena, pois un atópase con certas historias que realmente conmoven, ata o punto de emocionar, como é o caso de O neno do pixama de raias, un libro cheo de intriga e misterio, que nos achega a un periodo escuro da historia europea.

Por suposto, teño que confesar que non todos os libros que tiven que ler me gustaron, pero aínda así sempre os acabei de ler, excepto El Quijote, un libro que comecei, pero que me vin incapaz de rematar, pois non me apetecía lelo nese momento, pero sei que algún día o lerei enteiro, pero cando medre un chisquiño máis.

Laura (1ºBAC A)

Lectores

Hola, me llamo Ingri. Tengo 16 años. Una de las cosas que más me gusta hacer en mi tiempo libre es leer, sin embargo, hasta este año no me me animé a leer, al márgen de lo obligatorio. En la actualidad, tengo gustos muy variados, me encantan las novelas policiacas, de aventuras, románticas, clásicos... No obstante, si tuviera que elegir, me quedaría con el género negro, especialmente con la saga de Larsson, pues mi afición por la lectura comenzó, precisamente, gracias a Los hombres que no amaban a las mujeres.

Entre mis escritores favoritos destaco a Gabriel García Márquez, por su ingenio, su gran imaginación y el lenguaje que emplea, especialmente en Cien años de soledad.

En cuanto a los clásicos, sin duda Mujercitas es el gran libro, pues nos acerca a la situación económica, política y social de los Estados Unidos de principios del siglo XX a través de las pequeñas historias cotidianas de cuatro hermanas, muy distintas entre si, que representan cuatro maneras de entender la vida.

Ingri (1ºBAC A)

Lectores

Hola, me llamo Tamara y me encanta leer. Leo para escaparme de la vida real, para conocer vidas distintas de la mía, nuevos lugares, nuevas personas, leo, en fin, para descubrir nuevas cosas que aún no sé. Mi sitio favorito para leer es el salón de mi casa.

Empecé a interesarme por la lectura a los once años, más o menos, gracias a J.K. Rowling y su famosa saga de Harry Potter. Este año he leído mucho: Las cuatro novelas de la serie Crepúsculo, Los calzoncillos asesinos, Querido Nadie, Medianoche, El diario de Adrián Mole, Tristán e Iseo, Llámalo X, Sexy, El secreto del relojero (aunque este no me gustó mucho), La huésped,... Creo que me dejo alguno, pero supongo que con los que acabo de enumerar ya os hacéis una idea de lo que me gusta. Los he elegido porque su título me ha llamado la atención, o porque el argumento de la contraportada me parecía interesante o, simplemente, porque ya conocía otros libros del mismo autor.

Ahora me gustaría leer Sol de Medianoche, de Stephanie Meyer, pero como aún no está disponible en castellano, me toca esperar. Mientras tanto, sigo buscando en la biblioteca otros libros que me puedan gustar.

Tamara (3ºESO A)

Mi perfil

Me llamo Carlota y tengo 17 años.

Como a todos los adolescentes me gusta oír música, pasear, estar con mis amigos, leer...

Quizás eso último no sea compartido por todos los de mi "especie" pero sí por más de los que se cree (muchos están leyendo en cavernas y / o fosas marinas)

Pero voy a centrarme en mi.

No es por echarme flores pero he leído mucho, es algo que siempre me ha gustado, porque cada libro aporta algo nuevo o muestra desde otro punto de vista algo que ya sabía.

Entre "mis libros" tengo de todo, muchos de ellos los he leído porque estaban de moda en ese momento -Harry Potter, Crepúsculo, El Código Da Vinci...- o porque mi madre los estaba leyendo (con respecto a mi amor por los libros ella tiene mucho que ver, porque siempre me motivó y dejó leer cosas que por mi edad no hubieran llegado a mi, como -Los Borjia, El Último Templario...-Los que te recomiendan profesores o amigos-Un mundo feliz, El Señor de los Anillos..-Y claro está, los que encontré por mi misma, que creo que son los que más me definen como lectora -Que me queres,Amor?, Drácula, Cuentos de Edgar Allan Poe, El Diario de B.Jones...- Además, siempre me han gustado los libros de dibujos o de monólogos.

Al ponerme a hacer un balance de lo que he leído, lo que más me llama la atención es el ciclo "anticlerical-búsqueda de uno mismo" que tuve en 2º y 3º ESO, fue cuando se produjo el Boom del Código Da Vinci y como una ovejita más me uní al rebaño. Durante esos dos años leí: El último Templario, Los Caballeros de la tabla redonda,La Papisa..incluso lo intenté con El nombre de la Rosa, pero fue demasiado para mi.

El libro más raro que ha llegado hasta mi es sin ninguna duda La vida secreta de Salvador Dalí, del propio Dalí, en el que explica paranoias suyas partiendo de sus "recuerdos intrauterinos"...de locos...

Carlota Casal 1ºBAC A