Pechamos o ano no Club

 Para pechar o ano no Club de Lectura fixemos unha sesión de cine na biblioteca. Desta vez o alumnado de 1º e 2º de ESO tivo como lectura O neno do pixama de raias de John Boyne.

Foi o último mércores antes das vacacións de Nadal, xa tiñamos gañas de descansar despois de tantos exames así que nos xuntamos ao mediodía na biblioteca e xantamos todas xuntas vendo a adaptación cinematográfica do libro que nos tocara ler esta vez. Vendo a película choramos e rimos, pero o mellor estaba por chegar.

Cando acabamos de vela compartimos as nosas impresións comparando o libro coa adpatación, ¿que nos gustou máis? ¿É fiel a película ao libro? ¿O final é o memo? Estas e moitas outras cuestións foron motivo de debate durante un bo rato. Ademais convidamos ao alumnado de 3º e 4º de ESO para que compartisen con nós tamén as súas ideas. 

Pero iso non foi todo!

Para rematar o ano tivemos de postre panettone de chocolate e, ¡fixemos as badaladas de fin de ano con conguitos! Un doce final de ano para o noso Papalibros. 

INSURXENTE NO CINE

Se hai uns meses íamos ver Sinsajo, terceira parte de Os Xogos da Fame, nesta ocasión tocoulle a outra triloxía non menos famosa, Diverxente coa súa segunda entrega Insurxente. Hai unha serie de cousas en común entre ambas series, á parte de ser existosas superventas escritas por mulleres, tamén son mulleres as heroínas protagonistas. Ambas son novelas distópicas ambientadas nun futuro postapocalíptico, amósannos unha sociedade que malvive nos restos da nosa civilización, devastada por unha gran guerra. En ambas a sociedade sufre un goberno opresor e totalitario que decide por elas e distribúe a riqueza e os recursos de forma arbitraria. En ambas hai rebeldia e inconformismo liderado por mulleres.

En Diverxente amósasenos unha sociedade dividida en faccións que, á parte levar asociadas unhas virtudes, desempeñan determinados roles a modo dos antigos estamentos medievais: Verdade ocúpase da xustiza, Cordialidade da agricultura e sector primario, Abnegación fai traballos comunitarios máis ben do sector secundario, Osadía encárgase da orde pública e Erudición do sector servizos. E todo estaría moi controlado se non fose porque hai unha serie de individuos que non encaixan en ningunha ou ou fan en varias á vez, estes son os diverxentes, como a nosa protagonista Betrice Prior, Tris. En Insurxente, a nosa heroína ten que superar a perda dos seus pais, ocurrida na primeira parte, e enfrontarase á Erudición, a responsable destas mortes e facción dominante.
Aínda que o final non nos deixou tan en vilo como Sinsajo, a aparición dun novo personaxe, a intrigante nai de Cuatro, o heroe consorte, dará paso a novos acontecementos, que veremos en próximas entregas.

SINSAJO, A PELÍCULA

Aproveitando que aínda non comezou o agobio dos exames da 1ª avalaiación, o pasado xoves 4 achegámonos até Lugo para ver no cine Sinsajo, esa tan esperada terceira parte de Os xogos da fame. Algunhas e algúns papalibros apuraron apuraron a lectura deste último volume da triloxía, porque hai moito maniático/a a quen lle gusta ler primeiro o libro e logo ver a película.

Nesta entrega vimos como a superheroína e protagonista, Katniss Everdeen, se atopa no distrito 13 despois de acabar cos Xogos da Fame. Dende este distrito rebelde, Katniss tratará de salvar a Peeta, que se atopa en poder do Capitolio, o goberno central que controla de forma totalitaria os demais distritos.

Ao igual que nas entregas anteriores, Sinsajo está plagado de referentes clásicos: a nosa protagonista recórdanos a unha Artemisa ou Diana cazadora, destra no manexo do arcoe que nos gusta de comprometerse cos homes. Ao igual que na antiga Roma o poder reside no Capitolio, o conxunto dos distritos forman a nación de Panem ("pan" en latín, talvez referíndose a ese "panem et circenses" que maxistrados romanos daban ao pobo para contentalo. A listaxe de personaxes do mundo antigo é longa, por un lado temos aos personaxes hitóricos Plutarch (Plutarco), un dos últimos papeis que interpretou Ph. Seymour, Mesalla, Cesar, aos que engadimos Cinna, Séneca... que foron eliminados nos volumes anteriores por orden da máxima autoridade, o temible Presidente Snow. Por outra banda temos personaxes mitolóxicos como os xemelgos fillos de Zeus Cástor e Pólux, a troiana Crésida e outros moitos que deixamos para os estudiosos de cultura clásica. Pero o peor de todo foi que só ao rematar a película algúns nos decatamos de que aínda queda unha segunda parete de Sinsajo, e esta parte nos deixa con un Peeta entolecido polo lavado de cerebro que lle fixeron no Capitolio. Teremos que agardar á estrea da segunda parte, para o ano que vén.

DIVERGENT, SESIÓN DE CINE PARA OS PAPALIBROS

O pasado xoves 23 de maio, o club de lectura Papalibros, xunto coas alumnas/os de outras actividades extraescolares (a nosa emisora Falamelide, Cine en curso, Cineforum, "Lights, camera, action"...) disfrutamos dunha sesión de cine en Lugo.
A película elixida foi Divergent, baseada na novela de Veronica Roth, primera dunha triloxía tamén co mesmo título. Esta triloxía é un dos grandes éxitos dos Papalibros neste curso 2013-14 e forma pate de toda esta serie de triloxías de moda ambientadas nun futuro distópico. Na nosa última reunión falamos un pouco de que ven sendo iso de distópico, de distopía. A distopía sería o contrario da utopía, algo non desexable, malo, que se moitas veces se atopa nun futuro imaxinario que non supón un empeoramento das condicións de vida. É ese futuro que vemos en Os xogos da fame, Diverxente, a saga Delirium...
En Diverxente preséntasenos unha sociedade dividida en faccións que no seu día se crearon para evitar os males que conduciron a unha terrible guerra. Estas faccións levan os nomes de virtudes como Osadía, Abnegación, Cordialiade, Erudición e Verdade. A idade de 16 anos os mozos e mozas deben "elexir" a que facción queren pertencer, atendendo as súas porpias características e aos resultados dun test. Beatrice, a protagonista, descubre que ela ten características polas que podería formar parte de
diferentes faccións, é unha diverxente e a súa vida correrá perigo.
Se viches a película e che apetece ler os libros, pásate pola biblioteca, e a ver se hai sorte e os exemplares non están prestados!

VOLVEN @S PAPALIBROS!!

Como cada outono, o club de lectura Papalibros do IES de Melide comeza a súa actividade. Despois das presentacións na primeira semana de outubro, onde @s Papalibros nov@s se informaron de horarios e actividades, comezamos @s veteran@s de 2º ciclo de ESO as nosas reunións aos mediodías xa no primeiro luns de outubro. O mércores 16 xantamos xuntos os primeiro ciclo e eramos tantos no noso lugar habitual de reunión-comida que tivemos que sacar todas as cadeiras dun aula! Este ano pretendemos levar a cabo proxectos que o ano pasado quedaron no camiño, como os programas "Os papalibros recomendan" para a nosa emisora de radio Falamelide, e continuar con outros que tiveron moito éxito o ano pasado, como as saídas, a poder ser máis dun día. Se o ano pasado desfrutamos tanto no TAC de Valladolid, este ano talvez podamos asistir ao festival de monicreques Titirimundi de Segovia... e se non é Segovia, será outro destino. Tamén presentamos o tema monográfico que imos traballar este curso na biblioteca "Un ano de película", polo que o cine estará moi presente nas nosas actividades, xa que cine e literatura a miúdo andan collidos da man.
Nestas primeiras reunións fixemos un balance das lecturas do verán e decidimos dar continuidade a algunhas das series e sagas que introducimos a fin de curso: mercamos Pandemonium, a segunda parte de Delirium; Zafiro e Esmeralda, para continuar Rubí, continuamos a saga Legados de Lorien (Soy el número cuatro) con El poder del seis e El ascenso del nueve, e algunha novidade máis que podedes a topar na mesa da biblioteca. Temos que dicir que as rapazas e rapaces do 1º ciclo de ESO son os máis participativos en actividades do instituto. Ademais de club de lectura, os mércores tamén teñen Cineforum de sociais e a actividade "Luces, cámara, acción!!" que coordina o departamento de inglés no marco dos contratos progama, polo que os profes que estamos implicados en todo isto temos que facer "quendas" con eles/as.

O club de adultos arrancou tamén o mesmo día que os máis pequenos, o mércores 16 de outubro en horario de tarde-noite. Como é costume nos Papalibros tamén "papamos", merenda neste caso, como podedes ver na foto. Decidimos comezar con dúas lecturas bastante diferentes, que teñen en común que ambas foron levadas ao cine: a novela gráfica Persépole, de M.Satrapi e A clase, de F. Bégaudeau. A lectura destas obras é posible grazas as eficientes xestións da Biblioteca de Galicia, que nos facilita sempre con prontitude os exemplares precisos, grazas, compañeiros! E aos que todavía non vos decidistes, consultade na biblioteca o próximo día de reunión e vide probar!

CINEFORUM: DRÁCULA DE BRAM STOKER

Decidimos ver esta película en dúas das nosas sesións dos mércores por dous motivos. O primeiro é que entre as lecturas favoritas das e dos Papalibros abunda o tema dos vampiros: moitas rapazas leron a saga Crepúsculo de S. Meyer ou novelas de Claudia Gray como Medianoche, Adicción... Por outra banda, o 20 de abril celebrouse o centenario da morte de Bram Stoker, o creador do xénero de vampiros coa súa novela Drácula. Por este último motivo, escollemos entre as moitas películas de vampiros existentes, Drácula de Bram Stoker, de F. Coppola. Esta película, a máis fiel á novela de Stoker, non só refire a historia de Drácula, senón que afonda nos sentimentos do protagonista. É dicir, non é só a historia dun ser maldito e terrorífico, senón tamén unha historia de amor: a busca da amada, morta traxicamente, leva ao príncipe Dracul a pactar co mal e convertirse nun ser diabólico que necesita a inmortalidade para atopar o seu amor no tempo. Así, 400 anos despois da morte da súa princesa, Drácula cre atopala reencarnada en Mina, a fermosa prometida de Jonathan Harker, axente inglés que se despraza ata a mansión de Drácula en Transilvania (Rumanía) para tramitar a compra de terreos do príncipe en Londres. Un dos aspectos máis destacados do filme é a súa estética, conseguida mediante unha coidada ambientación, maquillaxe, vestiario e, sobre todo, banda sonora (conseguiu tres óscares en 1992 nestes tres conceptos).
Disfrutamos moito vendo a película, a moitos Papalibros, máis que medo, moitas escenas causáronlle repulsión. Despois da proxección comentamos algúns aspectos interesantes como, por exemplo, a repesentación do mal mediante as distintas formas nas que se encarna Drácula: vampiro, lobo, besta, vello monstroso, bruma verde... o emprego constante das cores branca como símbolo do ben e vermella como símbolo do mal, ou a importancia do amor como forza que libera do mal.
En Drácula tamén vemos temas da literatura universal como o do home que pacta co mal ou co demo para conseguir a sabiduría (Fausto, de Goethe), a eterna xuventude (O retrato de Dorian Gray, de Óscar Wilde), o amor e inmortalidade (Drácula)... ou a nosa lamentable actualidade de tantos personaxes corruptos que tamén pactan con "mal" para conseguir inmensas fortunas. Bo é que polo menos na literatura estes personaxes acaben pagando as súas culpas ou redimidos polo ben.

Aquí vos deixamos a escena culminante da película: a entrega de Mina a Drácula.

Oliver Twist: a película e o libro

O día das vacacións de Nadal puidemos ver a versión cinematográfica de oliver Twist, do director Roman Polanski. Propoñemos en PAPALIBROS unha actividade: que deixedes comentarios a esta entrada os que lestes o libro e vestes a película, comparándoos, dicindo que vos gustou máis e menos, se había moitas diferenzas ou similitudes...en fin, o que vos pareza interesante. VEÑA, VEÑA, A COMENTAR!!