Amosando publicacións coa etiqueta Clásicos. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta Clásicos. Amosar todas as publicacións

2010/11/22

QUERES COMPARTIR CON NÓS UNHA LECTURA?


Por fin arrancamos este curso cunha actividade ata agora nova en Papalibros, aínda que en realidade ven sendo a esencia dos clubs lectura. Un grupiño de persoas imos ler un mesmo libro e cada 15 días (ou menos) imos quedar para falar del. Como todos os que están anotados son alumnos/as de 2º ciclo de ESO ou BAC, pareceunos unha boa idea quedar a xantar os luns e mentres comemos unhas pizzas, uns bocatas... ou mesmo unha ensalada, falaremos do que estamos a ler, doutros libros parecidos, de cousas que nos ocorreron parecidas ás do libro, de como imaxinamos a eses personaxes, de persoas que nolos recordan... quen sabe de que acabaremos falando.
Aínda que había varias propostas como clásicos rusos, El amante de M. Duras, novelas gráficas... acabamos escollendo un clásico romántico: Cumbres Borrascosas de Emily Brontë. Axudounos a esta escolla a nosa exposición de libros "Para ler a carón a do lume, en tempos de mortos castañas", que temos neste trimestre na biblioteca, e tamén, para que negalo, o feito de esta novela sexa citada na famosas saga de Crepúsculo.
Cumbres borrascosas nárranos unha historia de amor e vinganza, de odio e tolemia, de vida, de morte e pantasmas entre dúas familias. Cumbres borrascosas é o nome da mansión decimonónica, perdida nun páramo da xeografía inglesa, en torno a cal discurre a acción.
De momento estamos embarcados nesta lectura Cristina Conde, Ánxela G. Mato, Francisco Río, Iria Parras, Yuri, Elisa Ares, Ana Ayude, Irune, Ana Arias (profe de lingua, subst. de Cristina) e Susana Losada (profe de grego). Se che apetece ler con nós, avísanos para organizarnos mellor. A nosa próxima cita é para xantar xuntos o luns 29 de novembro na aula 106

2009/06/17

Don Gil de las Calzas Verdes, Tirso de Molina


Ola!
Este é un deses libros que, se non nolo desen a escoller como lectura obrigatoria, nunca leriamos, pero o certo é que nos rimos bastante lendo nel. A pesar de que o teatro en verso non é facil, xa que ao principio parece coma se non estiveses a enterarte de nada, pasámolo moi ben ata o final, e especialmente ao final. Só o limos entre catro persoas, polo que tiñamos varios papeis para cada un, pero lelo entre todos foi unha experiencia nova que nos gustaría repetir. Ten partes graciosas como boa comedia barroca que é, coas que unha vez comezabamos case non dabamos parado de rir. Tamén riamos bastante coas diferenzas entre as dúas edicións que estabamos a utilizar, e co curioso vocabulario que contén.

O certo é que é unha historia bastante atrevida para a súa época polo tema a tratar, pois parécenos que o travestirse non debía ser algo moi ben visto naqueles anos (aínda que agora tampouco o sexa, je, je).

Recomendámosvola. Ídesvos rir un pouco. Sobre todo se o ledes en grupo.

Mónica, David, Laura e Andrea (1ºBAC A)
Nota da profesora implacable que propuxo a obra: Como poderá supoñer calquera papalibros observador (sobre todo despois desas lecturas voraces de novela negra ás que nos adicamos últimamente), por esixencias do guión, non todos os pés da foto corresponden a estes catro lectores ¿Adiviñades de quen son?

2009/04/20

Un mundo feliz


Vamos a jugar, cerrad los ojos e imaginad un lugar donde no somos libres, donde la estrella con la que nacemos será la que tengamos de por vida, donde relacionarnos con gente de "otro nivel" no está bien visto y menos, permitido y, lo que es más, imaginad que nos quedamos completamente felices observando cómo esto ocurre...
No voy a ponerme a hacer hipótesis y a liaros la cabeza, voy a ir al grano: Este libro de Aldoux Huxley trata sobre cómo el ser humano pasa de ser libre, porque muchas veces ser libre significa ser infeliz, porque escogemos mal. Pero si no somos más que ovejitas con un sendero marcado no hay duda de que haremos el camino con una sonrisa en la boca, y más si nos están drogando periódicamente desde pequeños. Esto de drogarnos es por el "soma". Para explicar qué tipo de droga es voy a hacer la "pregunta de trivial" que hizo que este libro llegara a mi: "¿Cuál es la droga inexistente más famosa?" (si quieres saberlo, lee más arriba).

Después de este pequeño juego, continúo, muy resumidamente, la acción comienza cuando un hombre se rebela contra este sistema perverso... y ya os imagináis lo que pasa... Como digo siempre, no puedo obligaros a leerlo, pero sí animaros...
Carlota Casal (1ºBAC A)

Drácula, Bram Stoker


No muerto, nosferatum... Vampiro...
Creo que no me equivoco al decir que todos nosotros, todos aquellos a los que conocemos y a la vez todos los que conocen a los que nosotros conocemos han oído hablar de vampiros. Digo vampiros igual que podría decir hombres-lobo, hadas o elfos. Pero el tema que ahora me ocupa son los vampiros y, en concreto, uno: El conde Drácula. Podríamos decir que en su mundo de vampiros él es uno de los jefes.
No creo que tenga que explicar lo que es un vampiro, pero por si acaso, un vampiro es un ser que vaga por las noches, penando. No está ni muerto ni vivo y se alimenta de sangre, preferiblemente, si el menú lo permite (ja, ja) humana. La única manera de matarlo es clavarle una estaca en el corazón y cortarle la cabeza, separándola del cuerpo. No os creáis que hay una especie de Buffy Cazavampiros o algo por el estilo, todo esto, a aprte de pertenecer al "saber popular" está en la novela de Stoker, que ya os imaginaréis de qué va...


Lo curioso en él es cómo está narrada la historia, ya que se cuenta a través de los diarios de los distintos personajes que intervienen. En caso de que no os apetezca mucho leerla por su extensión (falta de tiempo/excusa que quieras, al estilo de se-me-ha-muerto-el-pez). Os puedo recomendar también una película: Drácula de B. Stoker, que a diferencia de otras muchas grandes historias (Crepúsculo, Harry Potter...), que se estropean al pasarlas al cine y decepcionan, esta vale la pena.
Eso sí, no os penséis que al recomendar la peli dejo de recomendar el libro, eh!

Carlota Casal (1ºBAC A)

La familia de Pascual Duarte


Esta historia truculenta narra la vida de un campesino extremeño que acabará transformándose en un "criminal inocente", una vida marcada por la crueldad de un ambiente miserable, la desgracia y la muerte (de su hermana, de su hijo recién nacido, de Mario...). El relato está emparentado con la tradición de la novela picaresca (Pascual, como Lázaro, escribe su autobiografía para exculparse de unas acusaciones) y se convirtió en una de las obras más audaces de la narrativa de posguerra.

Ingri (1ºBAC A)

Los mejores relatos fantasmagóricos

Este libro es una recopilación de relatos clásicos de terror, en concreto de fantasmas recopilados por Juan José Plans. Contiene relatos como:

•"El fantasma de la señora Crowl", de Sheridan Le Fanu
•"Una carretera iluminada por la luna", de Ambrose Bierce
•"El guardavía", de Charles Dickens
•"El fantasma de Canterville", de Oscar Wilde
•"Maese Pérez el organista", de Gustavo Adolfo Bécquer
•"La litera fantástica", de Rudyard Kipling
•"¡Silba y acudiré!", de M.R. James

Entre todos ellos, el que más nos ha llamamado la atención ha sido el "Fantasma de Canterville", que nos ha parecido un relato muy atractivo debido a su manera de contarnos la historia.
Recomendamos este libro a aquellas personas apasionadas por la lectura de terror y misterio.
Espero que os animéis a leerlo cuanto antes, merece la pena.

Sandra y Carla 3ºESOA

2009/04/17

Novelas ejemplares


Cuando escuchamos hablar de Cervantes, además de saber que es uno de los autores más importantes de la literatura castellana, también pensamos en la complejidad de sus obras, lo que nos mete un poco de miedo y nos desanima bastante a leer sus novelas, pero las apariencias engañan y no todo lo que se dice es así. Los argumentos de enredos amorosos, amor contrariado con final feliz o viciado por los celos, el mundo de los pícaros, las prostitutas, los ladrones, la hipocresía y el engaño, son los temas centrales de las novelas, a la vez que en la descripción de personajes y ambientes realistas con intención crítica es frecuente encontrar también elementos idealizantes.

Sin duda, a pesar de la dificultad del lenguaje al principio, con Cervantes nos adentramos en un mundo nuevo, completamente diferente del que estamos acostumbrados.

Mónica e Laura (1ºBAC A)

2009/04/01

El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha



¿Como decir quién esta cuerdo y quién loco?¿Quién es el que nos sella la mano como diciendo "usted debe de estar encerrado porque es perjudicial para la sociedad"?
En el Quijote se nos muestra este juego, el autor nos intenta llevar a este mundo de locura, representado a través de don Quijote y nos devuelve a la realidad con un cambio de narrador, es el autor el que nos sella la mano y nos da jabón para poder volver a caminar entre los cuerdos.


El Quijote, como sabéis, es la obra más importante de la literatura española, traducida a múltiples idiomas desde su primera edición en 1605.

Quizás este libro tenga fama de ser un"tocho infumable" y todos-entre los que me incluía-preferíamos hacer los ejercicios de extrema dificultad antes que enterrarnos en estas paginas...os puedo decir que estamos equivocados. Puede que leyera el quijote por conseguir mejor nota en el examen-y claro que me ha valido para eso-pero aparte al leerlo te das cuenta de que muchos de los libros que has leído hasta ahora son herederos directos de este gigante.

Así que, sinceramente, os recomiendo leerlo, no sólo por ser uno de los grandes clásicos, sino porque -una vez que te acostumbras a la forma de narrar - te engancha.
Carlota Casal 1º Bach A



2009/01/21

Colmillo Blanco, Jack London


El protagonista es un perro-lobo que nace en libertad y, más tarde, pasa a vivir con los indios. Tras varios años conviviendo con ellos, durante los que se hace fuerte y listo, hace un viaje con su dueño, que acaba vendiéndolo a un hombre cruel y violento que le da palizas constantes y lo convierte en un perro de pelea. Su vida comienza a mejorar el día en que un hombre lo salva cuando está a punto de morir luchando con otro perro. Poco a poco, Colmillo Blanco se irá recuperando de sus heridas, a la vez que aprende a confiar en su salvador.

Es un libro fascinante, lleno de aventuras y sentimientos. Animo a que se lea, es un clásico sencillo que todavía tiene mucho que decir a los lectores de hoy.

Miriam Cea (3ºESO A)

2009/01/14

"Otra vuelta de tuerca"

“Otra vuelta de tuerca” es, probablemente, uno de los mejores libros que ha escrito el norteamericano Henry James.
Este libro cuenta la historia de una institutriz que acepta un trabajo para educar a dos niños en una vieja mansión a las afueras de Londres. Al llegar conoce a los dos niños que va a cuidar, Miles, un muchacho muy guapo de diez años, y Flora, una bellísima niña con rostro angelical. A medida que pasa el tiempo, la institutriz se da cuenta de que los niños actúan de una manera extraña, pero no sabe por qué. Le suceden distintas apariciones que no desvelaremos, porque es mejor que las descubráis por vosotros mismos.

El libro está hecho para personas que les guste el terror y la intriga como a nosotras, que nos ha gustado mucho.
Sin ninguna duda lo recomendamos, ¡pero con cuidado los miedosos! ¡Que es realmente perverso!
Y a los que no os guste leer podeis ver la película "Los Otros" que está libremente inspirada en este libro. Aún así es mejor el libro porque la peli no es exactamente lo que el libro cuenta.

CARLA Y SANDRA. 3ºA

2009/01/12

La isla del doctor Moreau

La isla del Doctor Moreau es una novela de ciencia-ficción publicada por H.G. Wells en 1896, que combina terror, suspense y acción. La historia comienza cuando el protagonista, un caballero inglés llamado Edward Prendick, es recogido por un barco tras sobrevivir a un naufragio, que lo conduce a una isla aparentemente desierta en la que no todo es lo que parece. Poco a poco, Prendick descubrirá horrorizado los hechos que allí se producen y el "trabajo" al que se dedica el doctor Moreau. Aunque os va a parecer mentira, cuando empecéis a conocer la trama del relato, también vosotros os iréis acostumbrando a la terrorífica actividad de la isla sin nombre. Aquí lo dejo, no quiero desvelar el final de la historia. Descubridla, todo depende de vosotros. A mi me gustó, me resultó emocionante, a pesar de que sea un poco fuerte. Eso sí, no vale para gente a la que sólo le guste leer comedias o "locos" romances amorosos. Intentadlo, merece la pena.






Ricardo (3º ESO A)





2008/12/01

Oliver Twist



En 1º de ESO acabamos de ler OLIVER TWIST, de Charles Dickens, en inglés. trátase dunha versión cortiña, en formato cómic, pero que deixa traslucir a atmosfera dos terribles suburbios londinenses, as enormes diferencias sociais da época (século XIX), e a potente capacidade de Dickens para construír mundos e persoas.

Oliver é un neno orfo que se cría nun orfanato, e que de alí sae á dura vida das rúas. É enganado, obrigado a roubar, e finalmente acollido por unha familia acomodada. Sabiades que o propio autor pasou por moitas destas dificultades ao longo da súa nenez?

Se leches o libro, deixa o teu comentario, e compárteo cos outros papalibros.

2008/05/20

Nada



“Me marchaba ahora sin haber conocido nada de lo que confusamente esperaba: la vida en su plenitud, la alegría, el interés profundo, el amor. De la casa de la calle Aribau no me llevaba nada. Al menos, así creía yo entonces", Nada


Este curso, algúns dos alumnos de 2ºBAC decidiron ler Nada, para coñecer un pouco mellor a vida na España da inmediata posguerra.
A grandes rasgos este é o argumento: Andrea chega a Barcelona para estudiar na Universidade e instálase na casa da súa familia materna, burgueses empobrecidos trala guerra. No medio da fame, dos odios e da violencia que fan da casa un lugar deprimente e opresivo, Andrea, sempre escasa de diñeiro, sobrevive como pode, tratando de evitar os conflictos que fan a convivencia case imposible e buscando unha saída no mundo de compañeirismo e diversións que lle descubre a súa compañeira e íntima amiga Ena.
A novela gústanos porque nos fai comprender as miserias da sociedade burguesa e conservadora dos primeiros anos da posguerra, pero, sobre todo, porque a autora consegue que nos identifiquemos cos soños, coas ilusións, coas dúbidas e cos medos da protagonista, porque tamén son os nosos.