2009/11/27

El Diario Secreto de Mole

Hola que tal?

Este libro conta a vida de un neno chamado Adrian Mole. Adrian te problemas na casa ,esta namorado dunha rapaza,esconde revistas pornograficas debaixo da cama.Unha das desventuras máis divertidas de libro é a que conta que un , Adrián despois de discutir co seupai ao colexo cuns calcetins roxos e ainda que estaba prohibido no uniforme escolar e o director expulsouno.Pandora (a sua moza) fixo unha ulga e levaron todos calcetins roxos:o director expulsou a todos unha semana cunha carta a os seus pais
Antón Pérez Castro 2ºD

2009/11/13

El pequeño vampiro



Tendes que lelo! Este libro trata dun neno que, subindo as escaleiras da súa casa, atopa un vampiro chamado Rudiger. Despois de ir visitalo un par de veces, o neno e o vampiro viven xuntos unha serie de aventuras. Máis adiante coñece aos seus irmáns Lumpi e Anne. Anne faise íntima amiga de Antón, tan amigos se fixeron que chegaron a namorarse.

Este libro gústoume porque é unha historia moi bonita, fácil de ler e divertido. Eu aconsello que o leades canto antes porque este libro só o podedes disfrutar dunha forma especial se o ledes no seu tempo, antes de cumprir demasiados anos e cambiar de gustos!!!
Eva (2ºESO D)

As Bruxas


A novela trata dun rapaz e a súa avoa, que intentan eliminar as bruxas do mundo. Eles van de vacacións a un hotel en Inglaterra e atopáronse cunha convención de bruxas. Nese encontro as Bruxas tratan de atopar unha formula para converter aos nenos en ratós. O protagonista cae nas mans das bruxas e acaba convertido el tamén nun rato. Sen embargo, o neno conseguirá salvarse e salvar a todos os nenos do mundo grazas au plan infalibleque deseña a súa avoa.
Unha vez que distruiron ás malvadas bruxas inglesas, os protagonistas volven a Noruega para seguir buscando a maneira de acabar para sempre coas bruxas.
A min gustoume o libro, excepto a parte na que se conta a morte dos pais. Eu recomendo que o leades porque é divertido, engacha, é fácil de ler e faiche case, case crer que as bruxas existen de verdade!!!
IRIS (2ESO D)

2009/11/06

Campos de fresas, Jordi Sierra i Fabra


Tendes que ler este libro:
trata dunha rapaza adolescente
que nunha noite tomouse...
Non podo segir contando porque se non...
Vaivos gustar porque son cousas que pasan
e que nos poden pasar.
Deste libro aprenderedes moitas cousas.
Xa veredes.
A min gustoume porque me interesa a realidade, asi
que a quen lle guste que o lea
FACÉDEME CASO E LÉDEO!!!!
ides aprender cousas novas !!!!
e ata llo podedes ensinarr aos vosos pais, porque tamen lles vai gustar
LEEDEO!!!!!
Iván Rouco (2ºESO D)

Vendida


Este es un libro que ya desde su comienzo me parecio interesante porque hablaba de como una niña nepalí yamada Lakshmi es vendida a una mujer desconocida por su padrastro por unos miseros billetes cuando le llega la hora de travajar para sacar adelante a su familia pobre.Cuando esa mujer se la lleva se pasan caminando dias y dias enteros asta que llegan al lado de un hombre que le hace cruzar la frontera y la conduce a un burdel...Miles de niñas en lugares marguinales son vendidas por sus padres o secuestradas y muchas desaparecen para siempre...Son historias tristes de niñas que son obligadas a prostituirse en lugares que no conocen,impidiendoles ver la luz del sol y conocer a otras personas,estando rodeadas de muchas otras niñas que tambien fueron vendidas sin saver a que se ivan a dedicar en otros paises.Ay muchas que consiguen volver a sus hogares o ser refuguiadas en casas de acoguida donde aprenden y son capaces de tener una vida normal a pesar de tener traumas por lo que les obligaron a hacer.Estoi mui en contra de que aia personas que sean tan despiadadas que sean capaces de echar e incluso matar a una niña que estea enferma porque ya no les sirve y que sean capaces de tratarlas a palos si no hacen lo que ellos quieren.No veo normal que una niña tyan pequeña tenga que pasar por un calcvario tan grande,si huviese alguna manera de ayudarlas,seguramente no fuese la primera que se apuntaria.Este libro me gusto por ser tan real como la vida misma,que por desgracia a veces es tan injusta para muchas personas que viven pobremente en otros lugares del mundo y a veces no pensamos que somos privileguiados por tener una casa,una cama, un coleguio y comida en la mesa.

2009/11/02

Pepa a loba


Ola:
Esta é a miña primeira entrada no blog e teño que confesar que non sei moi ben por onde comezar.
Eu quero comentarvos algo sobre a última novela que lin: Pepa a loba. Escollina aconsellada pola miña profesora de lingua galega, e aínda que me custou un pouco decidirme a lela, tan pronto comecei engancheime e pouco tempo me levou rematala. Esta é unha novela de ficción romántica e descarnada inspirada pola bandoleira galega por antonomasia do século XIX: Pepa a loba. Nacida de nai solteira na pobreza e no abandono, tras unha inxusta acusación de asasinato entra no cárcere. Consegue saír e empeza unha serie de asaltos, xunto co seu amado Daniel, que tiñan como obxectivo principal castigar os fidalgos e señores da zona.
Gustoume moito o principio, pero o que máis me impresionou foi o final, xa que non o esperaba... Os capítulos que falan das distintas fazañas de Pepa a loba gustáronme algo menos porque me pareceron máis monótonos. Pero a pesar diso, creo que a todo o mundo lle gustará este libro, e aconséllovos a todos e todas que o leades.
Patricia (B1A)

2009/10/30

A tres metros sobre el cielo...

" A tres metos sobre el cielo"
Es la primera parte de una de las novelas que más me llamó la atención desde que vi su portada y desde que leí su contraportada. Al principio me pareció un libro interesante y ya desde la primera página empezó a encantarme. Una chica educada que conoce a un gamberro del que acaba enamorándose aunque ella se lo niegue. La frase del título marcará la etapa más bonita de sus vidas: él escribe en lo alto de un puente para que ella se diera cuenta de lo mucho que la quería. Es una historia romántica, con un punto sexy y gamberro. Te aconsejo que lo leas, te enganchará!

2009/06/17

Don Gil de las Calzas Verdes, Tirso de Molina


Ola!
Este é un deses libros que, se non nolo desen a escoller como lectura obrigatoria, nunca leriamos, pero o certo é que nos rimos bastante lendo nel. A pesar de que o teatro en verso non é facil, xa que ao principio parece coma se non estiveses a enterarte de nada, pasámolo moi ben ata o final, e especialmente ao final. Só o limos entre catro persoas, polo que tiñamos varios papeis para cada un, pero lelo entre todos foi unha experiencia nova que nos gustaría repetir. Ten partes graciosas como boa comedia barroca que é, coas que unha vez comezabamos case non dabamos parado de rir. Tamén riamos bastante coas diferenzas entre as dúas edicións que estabamos a utilizar, e co curioso vocabulario que contén.

O certo é que é unha historia bastante atrevida para a súa época polo tema a tratar, pois parécenos que o travestirse non debía ser algo moi ben visto naqueles anos (aínda que agora tampouco o sexa, je, je).

Recomendámosvola. Ídesvos rir un pouco. Sobre todo se o ledes en grupo.

Mónica, David, Laura e Andrea (1ºBAC A)
Nota da profesora implacable que propuxo a obra: Como poderá supoñer calquera papalibros observador (sobre todo despois desas lecturas voraces de novela negra ás que nos adicamos últimamente), por esixencias do guión, non todos os pés da foto corresponden a estes catro lectores ¿Adiviñades de quen son?

2009/06/15

Bécquer


Esta é a miña primeira entrada no blog,e vou falar dun dos libros que lín hai pouco. O libro de Lendas de Bécquer.Unha das historias que máis me gustou foi a lenda "Os ollos verdes" xa que e unha lenda moi bonita porque un home namórase dunha dama que vive nun lago... bueno xa case vos contei toda a historia e visto o visto prefiro que o descubrades vós mesmos a parte de outras moitas lendas que se contan no libro. Gustoume moito porque me encantan estas historias que son románticas e teñen ese punto de misterio.A min antes non me gustaba moito leer, custábame coller un libro, pero cando comecei non puiden deixalo, creaba mundos imaxinarios na miña cabeza na que eu era a protagonista das miñas historias. É fantástico leer cando te sintes soa ou triste, sintes que a xente do libro che fai compaña e nunca te sintes soa. Aconséllovos que se non vos gusta ler que collades un libro e o tratedes como se fose o voso mellor amigo porque sempre vai estar aí para abrirvos portas a mundos de fantasía, que moitas veces te fan chorar cando o terminas, incluso pola morte dalgún dos personaxes. É fantástico.
A lectura foi o meu medio de escape cando estaba triste e nunca deixei de ler desde entón.


2009/06/09

Lectores



Ola amigos,

Hoxe non vos vou falar dun libro que lese, como adoito facer, senón de min mesma como lectora. Son unha rapaza de Melide, que ten 16 anos e á que lle gusta moitísimo ler, aínda que moita xente aínda pense que ler máis xuventude son palabras que non poden ir xuntas...

Comecei a ler literatura por gusto ós 11 anos aproximadamente e teño que darlle as grazas de que isto sexa así ás novelas de Harry Potter, que foron os primeiros libros que lin sen obrigación, e que me animaron a abrirlle unha porta ó mundo dos libros. Ademais na casa non son a única lectora, pois miña nai, sempre que ten un anaquiño libre, colle unha novela e somérxese nela ata que a ten que deixar.

Teño que dicir que non teño un libro favorito, os meus gustos van cambiando co tempo, pero ultimamente lin a triloxía de Cornelia Funke, Corazón de tinta, que me encantou e me enganchou ata a última páxina. A verdade é que me dá moita pena que remate a serie con Muerte de tinta... Ánimádevos a lela, seguro que vos gusta!

Polo demais, na miña listaxe de libros lidos máis recentemente, teño títulos moi variados: fantasía, humor, novela negra, autobiografías, ciencia-ficción, novela de aprendizaxe, comic... por exemplo, Agujero negro, Persépolis, Píldoras azules, Fun home, Alta fidelidad, El lector, La sociedad de los otros, O bosque dos raposos aforcados, El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha (que, por certo, me sorprendeu moi gratamente), etc

E, como non, unha listiña de novelas que quero ler este verán: El buda de los suburbios, Los hombres que no amaban a las mujeres, Los pilares de la tierra ou algún clásico como Cumbres borrascosas. E xa vou rematando, simplemente quería suxerirvos que vos animedes a ler algún libro este verán, xa veredes como paga a pena!

Andrea Vázquez Varela (1ºBAC A)



2009/06/05

Los escarabajos vuelan al atardecer


Unos escarabajos que indican pistas, una bonita historia de amor entre Emilie y Andreas, una extraña voz que juega al ajedrez por teléfono, una planta muy especial que tiene sentimientos, una misteriosa estatua egipcia maldita que está desaparecida...
Todos estes son muchos de los temas que estan narrados en esta interesante, misteriosa e intrigante novela de María Gripe, la cual nos hace introducirnos a todos en un maravilloso mundo de intriga que cada vez que vas avanzando la lectura te vas enterando de nuevas pistas que borran todo lo pensado anteriormente.
Recomendamos esta novela a todas las personas que les encante el misterio, puesto que este libro engancha desde la primera página hasta el final y además es muy fácil de entender.
MERECE LA PENA!

Sandra y Carla 3ºA

2009/06/04

CORREDORES DE SOMBRA



Verán de 1995. No pazo dos Soutelo descóbrese un esqueleto dentro dunha alfombra enrolada, oculto entre dous tabiques. Un cadáver emparedadohai máis de cincuenta anos, cun furado de bala na cabeza. Quen é o morto? Que man empuñou a pistola que o asasinou?
Clara Soutelo asume o reto de desvelar o misterio. Unha investigación que a levará a indagar no pasado da súa familia. Moito tempo despois decídese a contar os sucesos daquel verán dos seus dezaseis anos.

Esta obra de Agustín Fernández Paz é unha historia de amor e aventuras, así como unha visión do que puido acontecer nos anos da guerra. Moi interesante para os amantes da nosa historia e das novelas de amores adolescentes.

2009/05/24

O noso perfil....




As da foto somos Silvia e Patri de terceiro da eso do instituto d Melide.
Participamos neste blog, o Papalibros, pois parécenos unha forma moi interesante de tratar os libros.
Recoñecemos, ambas as dúas, que non nos gustaba moito ler e que empezámoslle a coller gustiño fai dous ou tres anos para aquí.
Tamén influiu moito a nosa profesora de castelá de este ano, á cal lle gustan moitísimo os libros, e nos fixo ver to o bo que estes tñen nas súas páxinas. Como podes pasar un bo anaco introducíndote por completo na historia que tes diante dos ollos.
Lemos historias de todo tipo , aínda que os temas fantásticos non nos van moito, pero aínda así algún caeu e non estivo mal lelo.
De todos os libros que levamos lido, un que nos chamou moito a atención e, do cal nos acordamos como si fora onte cando o acabamos de ler, é o libro que leva por título: "La casa de las cuatro chimeneas". Xa fai que o limos, pois foi cando iamos en sexto de primaria pero pensamos que por agora non nos imos esquecer del.
Pois nada, que nos imos despedindo pero non sin decirlle a xente que agora mesmo está lendo este post, que nunca deixe de ler e que si non o fai, sexa porque non pode, non lle gusta, non ten tempo..... pois que faga o posible por acostumarse á lectura pois é verdadeiramente maravillosa!!!!

Silvia e Patri (3ºESO A)

Leviatán


Dos policias llegan a la casa de Peter investigando sobre la misteriosa muerte de un hombre anónimo muerto en una carretera a causa de una bomba. A partir de ahí, Peter decide escribir un libro a contrareloj contando la extraña amistad que tenia con Benjamin Sachs y que le hizo a Sachs llegar a estar en esa carretera con la bomba antes de que la policia descubra la relación que había entre ellos.

Acompañada de historias de amor, algun asesinato y personajes como el de María, una fotógrafa que no os dejara indiferentes por su particular estilo de vida( con sus dietas, persiguiendo a gente desconocida, haciendo regalos anonimos..)

Por eso lo recomiendo para este verano, que son casi 3 meses y hay que sacar tiempo para todo.

Lectores


Chámome Laura Río Carreira, teño 16 anos e vivo en Moldes, unha aldea próxima a Melide. A verdade é que non sei qué contarvos, xa que non se me da ben escribir. A miña intención principal é que me coñezades un chisquiño e, porque animarvos a que vos iniciedes no mundo da lectura.

En primeiro lugar, quérovos dicir que aínda que teño moitos amigos/as, ás veces síntome un pouco soa e por iso me somerxo na lectura, ademais, ó vivir nunha aldea case non teño que facer, quitando os días que teño exames e, lendo, distraiome. Encántanme os libros de aventuras policiais, a verdade é que son os meus preferidos, aínda que non me pecho a coñecer outros estilos, por exemplo, este ano tiven a sorte de ler Sir Gawain y el Caballero Verde, unha das novelas vencelladas á Materia de Bretaña. Este libro resultoume moi interesante, porque nel coñecín a maneira de vivir daquela época, sen ter que recorrer ós libros de historia, que para min son aburridísimos.

Na miña familia non hai claros exemplos de grandes lectores, a non ser a miña avoa, que atopa na lectura unha maneira de pasar as horas á marxe da televisión. Miña nai tamén influiu un chisco no meu gusto pola lectura, xa que dende pequena me traía libros da biblioteca. Aínda me lembro das veces e veces que lin Caperucita ou Blancanieves y los siete enanitos, contos clásicos que me marcaron e que aínda hoxe fan soñar ós máis pequenos.

Por outra parte, outra das moitas razóns polas que comecei a ler foi porque quería descubrir o que se agochaba detrás de tantas follas, e o resultado paga a pena, pois un atópase con certas historias que realmente conmoven, ata o punto de emocionar, como é o caso de O neno do pixama de raias, un libro cheo de intriga e misterio, que nos achega a un periodo escuro da historia europea.

Por suposto, teño que confesar que non todos os libros que tiven que ler me gustaron, pero aínda así sempre os acabei de ler, excepto El Quijote, un libro que comecei, pero que me vin incapaz de rematar, pois non me apetecía lelo nese momento, pero sei que algún día o lerei enteiro, pero cando medre un chisquiño máis.

Laura (1ºBAC A)

Lectores


Hola, me llamo Ingri. Tengo 16 años. Una de las cosas que más me gusta hacer en mi tiempo libre es leer, sin embargo, hasta este año no me me animé a leer, al márgen de lo obligatorio. En la actualidad, tengo gustos muy variados, me encantan las novelas policiacas, de aventuras, románticas, clásicos... No obstante, si tuviera que elegir, me quedaría con el género negro, especialmente con la saga de Larsson, pues mi afición por la lectura comenzó, precisamente, gracias a Los hombres que no amaban a las mujeres.

Entre mis escritores favoritos destaco a Gabriel García Márquez, por su ingenio, su gran imaginación y el lenguaje que emplea, especialmente en Cien años de soledad.

En cuanto a los clásicos, sin duda Mujercitas es el gran libro, pues nos acerca a la situación económica, política y social de los Estados Unidos de principios del siglo XX a través de las pequeñas historias cotidianas de cuatro hermanas, muy distintas entre si, que representan cuatro maneras de entender la vida.

Ingri (1ºBAC A)

Lectores


Hola, me llamo Tamara y me encanta leer. Leo para escaparme de la vida real, para conocer vidas distintas de la mía, nuevos lugares, nuevas personas, leo, en fin, para descubrir nuevas cosas que aún no sé. Mi sitio favorito para leer es el salón de mi casa.
Empecé a interesarme por la lectura a los once años, más o menos, gracias a J.K. Rowling y su famosa saga de Harry Potter. Este año he leído mucho: Las cuatro novelas de la serie Crepúsculo, Los calzoncillos asesinos, Querido Nadie, Medianoche, El diario de Adrián Mole, Tristán e Iseo, Llámalo X, Sexy, El secreto del relojero (aunque este no me gustó mucho), La huésped,... Creo que me dejo alguno, pero supongo que con los que acabo de enumerar ya os hacéis una idea de lo que me gusta. Los he elegido porque su título me ha llamado la atención, o porque el argumento de la contraportada me parecía interesante o, simplemente, porque ya conocía otros libros del mismo autor.
Ahora me gustaría leer Sol de Medianoche, de Stephanie Meyer, pero como aún no está disponible en castellano, me toca esperar. Mientras tanto, sigo buscando en la biblioteca otros libros que me puedan gustar.
Tamara (3ºESO A)

2009/05/20

Mi perfil



Me llamo Carlota y tengo 17 años.

Como a todos los adolescentes me gusta oír música, pasear, estar con mis amigos, leer...

Quizás eso último no sea compartido por todos los de mi "especie" pero sí por más de los que se cree (muchos están leyendo en cavernas y / o fosas marinas)

Pero voy a centrarme en mi.

No es por echarme flores pero he leído mucho, es algo que siempre me ha gustado, porque cada libro aporta algo nuevo o muestra desde otro punto de vista algo que ya sabía.

Entre "mis libros" tengo de todo, muchos de ellos los he leído porque estaban de moda en ese momento -Harry Potter, Crepúsculo, El Código Da Vinci...- o porque mi madre los estaba leyendo (con respecto a mi amor por los libros ella tiene mucho que ver, porque siempre me motivó y dejó leer cosas que por mi edad no hubieran llegado a mi, como -Los Borjia, El Último Templario...-Los que te recomiendan profesores o amigos-Un mundo feliz, El Señor de los Anillos..-Y claro está, los que encontré por mi misma, que creo que son los que más me definen como lectora -Que me queres,Amor?, Drácula, Cuentos de Edgar Allan Poe, El Diario de B.Jones...- Además, siempre me han gustado los libros de dibujos o de monólogos.

Al ponerme a hacer un balance de lo que he leído, lo que más me llama la atención es el ciclo "anticlerical-búsqueda de uno mismo" que tuve en 2º y 3º ESO, fue cuando se produjo el Boom del Código Da Vinci y como una ovejita más me uní al rebaño. Durante esos dos años leí: El último Templario, Los Caballeros de la tabla redonda,La Papisa..incluso lo intenté con El nombre de la Rosa, pero fue demasiado para mi.

El libro más raro que ha llegado hasta mi es sin ninguna duda La vida secreta de Salvador Dalí, del propio Dalí, en el que explica paranoias suyas partiendo de sus "recuerdos intrauterinos"...de locos...
Carlota Casal 1ºBAC A

Retratos de lectores


Este mes comezamos unha nova sección no noso blog. Despois dun ano falando dos libros que limos, ¿Por que non falar dos lectores?
Walter Benjamin dicía que o seu libro ideal estaría formado só de citas doutros libros. Cada un de nós é ese libro de citas que desexaba Walter Benjamin: son as palabras dos outros as que van formando a nosa voz: voces familiares, dende ou fronte ás que aprendemos a lernos e a ler o mundo, e aquelas outras que imos escollendo, que nos chegan a través da prensa, da televisión, da rede, dos libros... segundo os gustos, intereses e preocupacións do momento. Podería reconstruirse a autobiografía de cada un de nós, a partir do que en cada momento fumos lendo ou desbotando, nas respostas que buscamos nos libros ás preguntas que previamente nos fixemos.
O blog pretende reflectir a nosa autobiografía como grupo, o que aprendimos xuntos, tanto no uso das TIC, como no coñecemento da literatura, e, ante todo, amosar que, mesmo nas situacións aparentemente menos propicias, hai lugar para a para o pracer de ler, como lles ocorre a estes circunspectos londinenses, que curiosean as estanterías dunha librería, alleos á destrucción que os rodea.
Cristina

2009/05/14

Buenos días, tristeza, de François Sagan



A protagonista desta historia é unha adolescente que vive con seu pai, Raymond, pois a súa nai faleceu. Raymond é un home ó que lle gustan moito as mulleres e ten numerosas relacións curtas con elas, non lle gustan os compromisos. Iso a Cécile, a protagonista, parécelle ben e viven os dous moi agusto, sen compromisos e cunha vida por así dicir un pouco tola. Ata que un día, na casa onde pasan as vacacións, aparece Anne, unha vella amiga de Raymond que consegue namoralo e cásase con el. Iso a Cécile provocalle unha gran confusión nos seus pensamentos. Por un lado non lle importa que se casen pois pensa que sería unha forma de levar un ritmo de vida un pouco máis serio e responsable. Pero por outro lado non quere por nada do mundo que iso cambie a relación que ela ten co seu pai e idea un plan para separalo de Anne. Quere que a futura muller de seu pai o pille cunha exmoza del. Así o fai e dalle resultado, pois consegue que Anne os pille. Entón ela marcha e, ó cabo duns días, reciben unha chamada anunciándolles un suceso imprevisto... En canto a miña opinión...a min gustoume moito este libro pero tamén hai q decir que non é para nada alegre pola situación na que se atopa Cécile. Pero aínda así recomendo que o leades pois penso que é unha historia que se sae un pouco do común, e aínda que sexa un pouco triste non sei.... tampouco se pasa mal lendoo.

Patri (3ºA)

2009/05/13

Un casoiro ben mal amañado

Nesta obra, relátase a vida dun emigrante de segunda xeración nun país cunha cultura allea á dos seus pais e os conflitos que se crean debido a isto.

Manny é un rapaz de orixe punxab que naceu e viviu sempre no Reino Unido alleo á súa cultura, a diferenza dos seus irmáns. Pero chegados os seus quince anos, decátase que os seus pais queren del que siga as costumes punxabis e organízanlle un casoiro cunha moza que non coñece aos dezasete anos. Manny non está de acordo con iso, e así xurdirán unha serie de conflitos coa súa familia, levándoo a unha situación realmente difícil: ter que elixir entre a súa familia e a vida que el quere.

A obra é entretida e ao mesmo tempo leva á reflexión. Se non o tedes que ler como lectura obrigatoria en galego, podédelo ler igual, non tedes nada que perder. Ademais, non será complicado que alguén volo preste.

Ademais, o día vintesete Bali Rai virá ao noso instituto cun tradutor a falarnos da súa obra, e poderemos levala para que nos bote unha firmiña. Intentarei non esquecerme...

David Méndez Martínez 1ºBac A

2009/04/21

Middlesex

La pasada Semana Santa cogí este libro. Realmente, lo que me llamó la atención de él fue su portada y ese título tan sugerente. Es una historia increíble, no sólo por la trama, sino también por el recorrido histórico que hace. La novela, narrada en 1ª persona por un protagonista que no es ni una mujer, ni un hombre o, tal vez, las dos cosas a la vez (no os voy a decir nada más, no quiero estropearos la sorpresa), se remonta a los abuelos del narrador, pertenecientes a la comunidad griega de Turquía, de donde deberán huir en 1922 tras la guerra entre estos dos países rumbo a Norteamérica. A través de ocho décadas de la historia de una familia, Eugenides hace un impresionante fresco histórico que nos lleva desde Asia Menor a Detroit y Berlín, acercándonos a los grandes acontecimientos de la época de forma amena y a menudo bastante irónica.
Su extensión... Sí, estoy de acuerdo en que podríamos calzar la mesa con él, pero os puedo asegurar que su lectura es mucho más interesante que eso!
Carlota Casal (1ºBAC A)

El misterio de la isla de Tökland

Este es un libro de misterio y aventura en la que un excéntrico millonario se hace con el poder de una pequeña isla en el medio del océano llamada Tökland, la cual es centro de reunión de aventureros, descifradores de enigmas,detectives...que pretenden descubrir el extraño misterio que allí se esconde.
Solo una persona podrá llegar al corazón del laberinto y averiguar los secretos que aguarda.
Recomendamos esta novela a todo el que le interese las lecturas de misterio, terror, policiacas y detectives. A nosotras nos ha gustado este libro debido a la constante intriga que presenta en todo momento, desde el comienzo de la historia hasta el final.

Sandra y Carla 3ºESO A

2009/04/20

Un mundo feliz


Vamos a jugar, cerrad los ojos e imaginad un lugar donde no somos libres, donde la estrella con la que nacemos será la que tengamos de por vida, donde relacionarnos con gente de "otro nivel" no está bien visto y menos, permitido y, lo que es más, imaginad que nos quedamos completamente felices observando cómo esto ocurre...
No voy a ponerme a hacer hipótesis y a liaros la cabeza, voy a ir al grano: Este libro de Aldoux Huxley trata sobre cómo el ser humano pasa de ser libre, porque muchas veces ser libre significa ser infeliz, porque escogemos mal. Pero si no somos más que ovejitas con un sendero marcado no hay duda de que haremos el camino con una sonrisa en la boca, y más si nos están drogando periódicamente desde pequeños. Esto de drogarnos es por el "soma". Para explicar qué tipo de droga es voy a hacer la "pregunta de trivial" que hizo que este libro llegara a mi: "¿Cuál es la droga inexistente más famosa?" (si quieres saberlo, lee más arriba).

Después de este pequeño juego, continúo, muy resumidamente, la acción comienza cuando un hombre se rebela contra este sistema perverso... y ya os imagináis lo que pasa... Como digo siempre, no puedo obligaros a leerlo, pero sí animaros...
Carlota Casal (1ºBAC A)

Drácula, Bram Stoker


No muerto, nosferatum... Vampiro...
Creo que no me equivoco al decir que todos nosotros, todos aquellos a los que conocemos y a la vez todos los que conocen a los que nosotros conocemos han oído hablar de vampiros. Digo vampiros igual que podría decir hombres-lobo, hadas o elfos. Pero el tema que ahora me ocupa son los vampiros y, en concreto, uno: El conde Drácula. Podríamos decir que en su mundo de vampiros él es uno de los jefes.
No creo que tenga que explicar lo que es un vampiro, pero por si acaso, un vampiro es un ser que vaga por las noches, penando. No está ni muerto ni vivo y se alimenta de sangre, preferiblemente, si el menú lo permite (ja, ja) humana. La única manera de matarlo es clavarle una estaca en el corazón y cortarle la cabeza, separándola del cuerpo. No os creáis que hay una especie de Buffy Cazavampiros o algo por el estilo, todo esto, a aprte de pertenecer al "saber popular" está en la novela de Stoker, que ya os imaginaréis de qué va...


Lo curioso en él es cómo está narrada la historia, ya que se cuenta a través de los diarios de los distintos personajes que intervienen. En caso de que no os apetezca mucho leerla por su extensión (falta de tiempo/excusa que quieras, al estilo de se-me-ha-muerto-el-pez). Os puedo recomendar también una película: Drácula de B. Stoker, que a diferencia de otras muchas grandes historias (Crepúsculo, Harry Potter...), que se estropean al pasarlas al cine y decepcionan, esta vale la pena.
Eso sí, no os penséis que al recomendar la peli dejo de recomendar el libro, eh!

Carlota Casal (1ºBAC A)

La familia de Pascual Duarte


Esta historia truculenta narra la vida de un campesino extremeño que acabará transformándose en un "criminal inocente", una vida marcada por la crueldad de un ambiente miserable, la desgracia y la muerte (de su hermana, de su hijo recién nacido, de Mario...). El relato está emparentado con la tradición de la novela picaresca (Pascual, como Lázaro, escribe su autobiografía para exculparse de unas acusaciones) y se convirtió en una de las obras más audaces de la narrativa de posguerra.

Ingri (1ºBAC A)

Querido nadie





Helen es una chica de 18 años que se queda embarazada tras haber practicado sexo con su novio por primera vez. Ella, en un principio,piensa en abortar, pero cuando está en la clínica decide tener al bebé, aunque su madre no esta muy de acuerdo. Mientras tanto, su novio Chris va conociendo a su madre. Helen y Chris tendrán muchas dificultades entre ellos a raíz de este embarazo y Helen tendrá que tomar una decisión muy dura para ella.

Querido nadie es una historia que nos acerca al problema de los embarazos no deseados en la adolescencia.

Tamara 3º ESO C

Agujero Negro

Novela gráfica en blanco y negro, escrita por Charles Burns, que hace un retrato de la adolescencia, ambientado hacia el final del siglo XX.
Los protagonistas sufren una extraña enfermedad llamada "la plaga de los quinceañeros". Se manifiesta a través de síntomas de lo más extraño: mutaciones, cambios en la personalidad, etc. Una vez contagiada la infección, quedarán convertidos para siempre en criaturas extrañas.
Este clásico del cómic independiente americano simboliza ese momento de cambios en que los adolescentes pasamos de la infancia a la edad adulta. Fijaos en la obra, no hay adultos, simplemente pasan por allí, pero no se relacionan con los protagonistas, que están aislados, solos, sin escapatoria de su angustia vital, pues para ellos el futuro, la madurez no es una salida. Además está el amor, amor eterno a pesar de todo y de todos, porque tal vez en él se encuentre la salvación, cuando todo lo demás se desmorona.

El cómic nos ha encantado porque reivindica la diferencia, es un alegato contra el rechazo y una gran historia de amor. Muy diferente de otras cosas que hemos leído, es entretenido y nos hace pensar (a veces, nosotras mismas nos sentimos un poco "mutantes"!). En resumen, os lo recomendamos!
Carla y Sandra 3ºA

Los mejores relatos fantasmagóricos

Este libro es una recopilación de relatos clásicos de terror, en concreto de fantasmas recopilados por Juan José Plans. Contiene relatos como:

•"El fantasma de la señora Crowl", de Sheridan Le Fanu
•"Una carretera iluminada por la luna", de Ambrose Bierce
•"El guardavía", de Charles Dickens
•"El fantasma de Canterville", de Oscar Wilde
•"Maese Pérez el organista", de Gustavo Adolfo Bécquer
•"La litera fantástica", de Rudyard Kipling
•"¡Silba y acudiré!", de M.R. James

Entre todos ellos, el que más nos ha llamamado la atención ha sido el "Fantasma de Canterville", que nos ha parecido un relato muy atractivo debido a su manera de contarnos la historia.
Recomendamos este libro a aquellas personas apasionadas por la lectura de terror y misterio.
Espero que os animéis a leerlo cuanto antes, merece la pena.

Sandra y Carla 3ºESOA

2009/04/17

Novelas ejemplares


Cuando escuchamos hablar de Cervantes, además de saber que es uno de los autores más importantes de la literatura castellana, también pensamos en la complejidad de sus obras, lo que nos mete un poco de miedo y nos desanima bastante a leer sus novelas, pero las apariencias engañan y no todo lo que se dice es así. Los argumentos de enredos amorosos, amor contrariado con final feliz o viciado por los celos, el mundo de los pícaros, las prostitutas, los ladrones, la hipocresía y el engaño, son los temas centrales de las novelas, a la vez que en la descripción de personajes y ambientes realistas con intención crítica es frecuente encontrar también elementos idealizantes.

Sin duda, a pesar de la dificultad del lenguaje al principio, con Cervantes nos adentramos en un mundo nuevo, completamente diferente del que estamos acostumbrados.

Mónica e Laura (1ºBAC A)